Παρασκευή 14 Δεκέμβριος 2018
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  • 32
  • 33
  • 34

Μία προσωπική ιστορία

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                   

 

Μέρος Πρώτο: Ερωτήματα

Ποιο είναι το πιο δύσκολο ταξίδι που μπορεί να πραγματοποιήσει κάποιος; Μήπως πρόκειται για κάποιο φυσικό ταξίδι ή μήπως αφορά κάποιο πνευματικής και ψυχικής ύφανσης;

Σίγουρα, είναι δύσκολο να μπορέσει κανείς να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα. Ίσως, όμως, η πραγματική απάντηση να μην είναι καν αυτό θα περιμέναμε. Ίσως, τελικά, το ταξίδι να είναι από μόνο του το όχημα το οποίο μας μεταφέρει στον κόσμο της αυτογνωσίας.


Μέρος Δεύτερο
: Φαντάσματα Του Νου

Τα πράγματα, βέβαια, δεν είναι τόσο απλά όσο θα νομίζαμε καθώς παντού και διασκορπισμένοι στα ενδότερα του μυαλού μας βρίσκονται εχθροί. Εχθροί οι οποίοι φορούν το προσωπείο της δυσκολίας και της λογικής. Δαίμονες οι οποίοι ψιθυρίζουν σιγανά στο αυτί μας… ‘δε μπορείς… δεν είσαι εσύ αυτός…’, και που ώρες-ώρες μοιάζουν σα να είναι οι καλύτεροί μας φίλοι.

Θυμάμαι όταν ρώτησα το Δάσκαλό μου, ποιους πολεμάμε εντέλει όταν προσπαθούμε να υπερβούμε τα όρια τα οποία έχουμε θέσει στον εαυτό μας. Η απάντηση με ξάφνιασε και μια σπίθα φώλιασε στη ψυχή μου στο άκουσμά της. Ξέρεις…, μου είπε,… στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν εχθροί ή δαίμονες. Μόνο ένας κρύβεται πίσω από αυτά τα τρομαχτικά προσωπεία και δεν είναι κανένας άλλος από τον ίδιο μας τον εαυτό.


Μέρος Τρίτο
: Γη & Ύδωρ

Ο μαθητής είναι ένα χωράφι ακαλλιέργητο και ένα χωράφι δε γνωρίζει τι μπορεί να ανθίσει από μέσα του. Μόνο ο Δάσκαλος μπορεί να το αντιληφθεί αυτό με τον ίδιο τρόπο που ο γεωργός γνωρίζει πότε και με ποιο τρόπο χρειάζεται να καλλιεργήσει αυτά που θέλει. Το Καράτε δεν είναι παρά το νερό που κυλά στις αυλακιές του χωραφιού και το ποτίζει, του δίνει θρεπτικά στοιχεία και ξαφνικά… κάθε λογής όμορφα και χρήσιμα πράγματα φυτρώνουν στο χωράφι. Αλλά είναι κάτι παραπάνω από αυτό.

Βλέπετε, εκτός από όλα τα χρήσιμα, φυτρώνουν και ζιζάνια. Ανεπιθύμητες συμπεριφορές ή εσφαλμένες αντιλήψεις. Και πώς χαρακτηρίζεις έναν γεωργό ο οποίος φροντίζει να είναι το χωράφι του καθαρό, ώστε τα καλά πράγματα να φυτρώνουν σωστά και να αναπτύσσονται; Τον χαρακτηρίζεις καλό γεωργό· σοφό γεωργό.


Μέρος Τέταρτο
: Η Τέχνη

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ως άνθρωποι είμαστε βαθύτατα ελαττωματικοί. Μέσα από την τέχνη μας, όμως, αγγίζουμε το Θείο. Είμαστε αποσταγμένη διάνοια χωρίς ατέλειες-έστω και αν πρόκειται για ορισμένες στιγμές.

Στιγμές στις οποίες ο νους δοκιμάζεται πιο έντονα από το σώμα. Γιατί τα πάθη του νου και τα θηρία που κρύβονται σε αυτό είναι τα πιο δύσκολα να δαμάσεις. Είναι κανείς από εμάς τέλειος; Φυσικά και όχι. Όμως, αν μου έμαθε ένα πράγμα ο Δάσκαλός μου αυτά τα χρόνια είναι να μην τα παρατάω…ποτέ. Δεν έχω αυτό το δικαίωμα ούτε είναι κάτι το οποίο θέλω να με χαρακτηρίζει. Συνεχίζω παρά τον πόνο και την κούραση. Συνεχίζω στη ζωή, όσα καυτά δάκρυα και αν κυλούν από τα μάτια μου. Γιατί έτσι πρέπει· γιατί έτσι γίνομαι καλύτερος άνθρωπος.


Μέρος Πέμπτο
: Αρετές

Τα χρόνια και η υπομονή μπορούν να σε οδηγήσουν σε μέρη στα οποία δεν πίστευες ποτέ ότι θα φτάσεις. Από τις σκοτεινές καταχνιές του μυαλού σου έως τη ρίζα του δέντρου της παράδοσης στην Άπω Ανατολή. Πρόκειται για ένα ταξίδι πνευματικής αναζήτησης.

Η απόσταση μεγάλη και οι συνήθειες ξένες. Όμως, κάτι βαθύτατα ανθρώπινο ξυπνά στη ψυχή σου και αντηχεί σαν καμπάνα που σε αφυπνίζει τις πρώτες πρωινές ώρες και κάνει κάτι μέσα σου να σκιρτά. Πρόκειται για μια βαθύτερη ανθρώπινη ανάγκη αυτοπραγμάτωσης, η οποία από το λήθαργο έρχεται και το λυκόφως και κοιτά έντονα και διερευνητικά μέσα από τα μάτια σου και κατευθείαν στη ψυχή σου.

 


Μέρος Έκτο
: Προσευχές

Ποτέ δε θα ξεχάσω το βλέμμα του Ιάπωνα Δασκάλου. Σε διαπερνούσε σα μια καθάρια ακτίνα φωτός που περνά μέσα από ένα συννεφιασμένο ουράνιο στερέωμα. Άνθη κερασιάς που πέφτουν στην επιφάνεια μιας παγωμένης λίμνης σε ένα χειμωνιάτικο τοπίο. Και τίποτα από αυτά δε θα ήταν εφικτό αν δεν υπήρχε ο Δάσκαλος και το Ντότζο - το Ντότζο μας. Το καθημερινό μας προσευχητήριο. Εκεί όπου καταπολεμούμε τους δαίμονές μας.

Δε ξέρω αν κάποιος έχει βρεθεί ποτέ σε ένα Ντότζο. Σε ένα πραγματικό Ντότζο. Σε ένα μέρος της καρδιάς. Καθάριο, ήρεμο και απαλλαγμένο από τα προβλήματα που ταλανίζουν τους ανθρώπους. Ο τόπος στον οποίο τα πάθη παίρνουν φυσική μορφή τα οποία με τη βοήθεια του Δασκάλου καλείσαι να καταστρέψεις. Να τα συνθλίψεις με τέτοιο τρόπο ώστε να μη σηκωθούν ξανά. Είσαι η βελόνα και είσαι η κλωστή και ο Δάσκαλος είναι το χέρι που σε περνά μέσα από το υφαντό. Μπορεί να μη γνωρίζεις πάντα γιατί κάνεις κάτι, αλλά όπως η βελόνα περνά σε φαινομενικά τυχαία σημεία, έτσι και εσύ έχεις άγνοια του είδους της τέχνης την οποία πραγματώνεις με την προσπάθειά σου. Τα απτά αυτά και πραγματικά αποτελέσματα τα βλέπεις στην καθημερινή ζωή σου. Κάποτε, όμως, τα βλέπεις όταν καλείσαι να ανασύρεις αυτά που έχεις μάθει.


Μέρος Έβδομο
: Ιδρώτας

Στις εξετάσεις, ρίχνεις μια κρυφή ματιά σε αυτό το οποίο κρύβεται στα αντανακλαστικά και στη ψυχή σου-πάντα ανακαλύπτεις κάτι που δεν προσδοκούσες. Σαν ένα παιδί το οποίο κρυφοκοιτάζει πάνω από τις σκάλες, στη σοφίτα του σπιτιού του γεμάτο δέος και μυστήριο χωρίς να ξέρει σίγουρα αν αυτό το οποίο θα ανακαλύψει είναι κρυμμένος θησαυρός ή κρυμμένα τέρατα. Ωστόσο, αυτό από μόνο του αποτελεί ένα ταξίδι προς την αυτογνωσία. Και δεν είσαι μόνος σου. Γιατί έχεις το Δάσκαλό σου και την εκτεταμένη οικογένεια του Ντότζο μαζί σου. Έχεις αυτό που λένε "Νακάμα"- συντρόφους και συνοδοιπόρους σε μια κοινή πορεία.

Τι είναι το Καράτε; Τρόπος ζωής; Τέχνη; Τρεχούμενο νερό ή πέταλα που πέφτουν; Είναι όλα αυτά και κάτι παραπάνω. Ποιο είναι αυτό το κάτι παραπάνω;… Αυτό είναι κάτι το οποίο ο καθένας οφείλει να ανακαλύψει για τον εαυτό του.



Απόστολος Μουζακίτης

 

Έγραψαν για εμάς

Προσεχώς

  • Νέο Βιβλίο για το Shito-ryu +

  • 1

Νέα

Φωτογραφίες της εβδομάδος

Βίντεο

Άρθρα

  • Μία προσωπική ιστορία +

  • Ο Δρόμος του Πολεμιστή +

    Τι είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους ν’αναζητούν εξόδους διαφυγής από την καθημερινότητα; To άγχος, η πίεση, η κρίση ή Read More
  • 1

Βρείτε μας στο Facebook