Από κάποιον γονέα…

Ένας από τους φίλους μου με ρώτησε γιατί προσφέρω χρήματα και ξοδεύω τόσο πολύ χρόνο να τρέχω για να κάνει Καράτε το παιδί μου.
Του απάντησα λοιπόν το εξής:
Δεν ξοδεύω χρήματα για τις προπονήσεις του παιδιού μου ή για τους αγώνες του ή για τις εξετάσεις ζωνών ή για τις στολές και τα προστατευτικά του.
– Ξοδεύω για εκείνες τις στιγμές που το παιδί μου είναι τόσο κουρασμένο που θέλει να τα παρατήσει αλλά δεν το κάνει.
– Ξοδεύω για την ευκαιρία που έχει το παιδί μου να κάνει φιλίες ζωής.
– Ξοδεύω για το παιδί μου να μάθει να είναι πειθαρχημένο.
– Ξοδεύω για το παιδί μου να μάθει πως να υπερασπίζεται τον εαυτό του.
– Ξοδεύω για το παιδί μου να μάθει να φροντίζει το σώμα του και να γυμνάζεται.
– Ξοδεύω για το παιδί μου να μάθει να συνεργάζεται με άλλους και να είναι ένα πρόθυμο, ταπεινό και σεβαστό μέλος μιας ομάδας.
– Ξοδεύω για το παιδί μου να μάθει να διαχειρίζεται την απογοήτευση, όταν δεν παίρνει το αποτέλεσμα που περίμενε ή όταν δεν τα καταφέρνει σε μια τεχνική και εξακολουθεί να προσπαθεί να βάζει τα δυνατά του.
– Ξοδεύω για το παιδί μου να μάθει ότι χρειάζονται ατέλειωτες ώρες σκληρής δουλειάς και προπόνησης για να φτάσει στην πρωτιά και ότι η επιτυχία δεν θα του χαριστεί.
– Ξοδεύω για το παιδί μου για να περνάει τις ώρες του σε ένα γυμναστήριο αντί μπροστά σε μια οθόνη.
– Ξοδεύω για την δυνατότητα που του δίνεται να μάθει ότι το Καράτε δεν είναι μόνο κλοτσιές και γροθιές αλλά μία ολοκληρωμένη πολεμική τέχνη, ένας τρόπος ζωής.

Θα μπορούσα να συνεχίσω αλλά για να ολοκληρώσω γιατί δεν ξοδεύω χρήματα για το Καράτε αλλά ξοδεύω για τις ευκαιρίες που γενικά οι πολεμικές τέχνες παρέχουν στα παιδιά, να αναπτύξουν χαρακτηριστικά που θα τα βοηθήσουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους και θα είναι άξιοι άνθρωποι στην κοινωνία.
Και σύμφωνα με αυτά με αυτά που έχω δει εγώ στη ζωή μου νομίζω ότι αυτή είναι μια πολύ μεγάλη επένδυση για έναν γονέα!!!